Μαργαρίτα Πανουσοπούλου: “Η κρίση θέλει εκτόνωση!”

Γράφτηκε από την  Οκτ 14, 2015

Η Μαργαρίτα Πανουσοπούλου είναι πολύ όμορφη, αλλά δε φοβάται να τσαλακωθεί... Είναι ηθοποιός, αλλά και εξαιρετική χορεύτρια... Είναι νέα, αλλά έχει ήδη ένα μεγάλο βιογραφικό... Κι αναμφισβήτητα είναι πολυπράγμων!

Ως ηθοποιό, θα τη δούμε στη νέα ταινία “Ρισάλτο”, του Βασίλη Βαφέα, και στην παιδική παράσταση "Κρητομυθεία" όπου θα ερμηνεύσει ένα ξωτικό, ενώ ως χορεύτρια tango θα τη θαυμάσουμε στο “Faust”.

Ας πάρουμε όμως από την αρχή την ιστορία της...

Κόρη της Μπέτυς Λιβανού και του Γιώργου Πανουσόπουλου, αμέσως μετά την αποφοίτησή της από το σχολείο αποφασίζει να φύγει για σπουδές στο Λονδίνο. Τη βρίσκουμε έτσι στη σχολή Italia Conti Academy of Theatre and Dramatic Arts και, ως πτυχιούχο πλέον, σε καταξιωμένα θέατρα σε Αγγλία, Ουαλία, Ιρλανδία, Σκοτία και, φυσικά, “μέσα” στο Λονδίνο. Εκεί θα έχει, μάλιστα, και την πρώτη της κριτική από το αμιγώς θεατρικό έντυπο “The Stage”, το οποίο εκθειάζει την αλάθητη υποκριτική της ικανότητα και το ταλέντο της! Όμως, η μεγάλη της αγάπη για την Ελλάδα τη φέρνει πίσω στα πάτρια εδάφη, όπου συνεργάζεται με τον Βασίλη Βαφέα στην ταινία “Γυναικείες συνωμοσίες” και πρόσφατα στο “Ρισάλτο”.      

  final MG 4452   MG 4540

Την είδαμε, επίσης, στο ρόλο της Καλλιόπης στην τηλεοπτική σειρά “Το Νησί” και σε θεατρικές παραστάσεις όπως “12η Νύχτα”, “Ανεμοδαρμένα Ύψη”, “Η ζήλεια σε 3 φαξ”, “Η “Πληγή”, “Ιππόλυτος” κ.α. Ταυτόχρονα, δημιουργεί δύο θεατρικές ομάδες μαζί με την Μπέτυ Λιβανού και, το 2011, φεύγει για την Αργεντινή για να σπουδάσει αυτό που λάτρευε πάντα: το tango! Και τώρα, από τις 11 Οκτωβρίου και κάθε Κυριακή, την απολαμβάνουμε στο “Faust” ως μια από τις τρεις χορεύτριες που πραγματικά ομορφαίνουν τα απογεύματά μας...

001             2 95

 

7

Ξεκινώντας μια συζήτηση μαζί της είναι πολύ δύσκολο να τη σταματήσεις... Γιατί η Μαργαρίτα Πανουσοπούλου είναι ένα άτομο που ζει με πάθος και ζει για την τέχνη!

Τι είναι για σας το θέατρο;

Μια θρησκευτική πράξη. Η ανάγκη του ανθρώπου να επικοινωνήσει με τον ανώτερο εαυτό του, το θείο. Αυτή είναι η βάση και η αρχή του.
Έχετε ενσαρκώσει κάποιο ρόλο στο θέατρο ή στην τηλεόραση που είναι πιο κοντά στον δικό σας χαρακτήρα;
Ναι. Έχει ενδιαφέρον όσο και το αντίθετο. Βλέποντας μέσα από ένα απενοχοποιημένο πρίσμα τον εαυτό σου, σου δίνεται η ευκαιρία να αντιμετωπίζεις χαρακτηριστικά της προσωπικότητας των οποίων είσαι ήδη γνώστης. Αυτό λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά και η επερχόμενη κάθαρση ανταμείβει τη διαδικασία.

Μιας και ασχολείστε με πάρα πολλά πράγματα, θέατρο, κινηματογράφο, τηλεόραση, χορό, αν σας ζητούσα να διαλέξετε ένα ποιο θα ξεχωρίζατε;

Αυτή τη στιγμή που με ρωτάτε είμαι περισσότερο εστιασμένη στο θέατρο και το χορό.

Πόσο εύκολο σάς είναι σήμερα να επιλέγετε τις δουλειές σας;

Όσο ήταν και εχθές. Ουσιαστικά εγώ ξεκίνησα να δουλεύω στην Ελλάδα με το που ξέσπασε η ύφεση. Να σημειώσω εδώ πως η λέξη κρίση δε μου αρέσει. Κρίση σημαίνει πανικός και από τον πανικό δε θα γλυτώσουμε αν δε σταματήσουμε να πιστεύουμε πως ζούμε μέσα σε αυτόν. Η λέξη ύφεση, ετοιμολογικά, έχει μέσα της τον παράγοντα χρόνο και κρύβει μια υπόσχεση για αλλαγή μετά την ησυχία. Και έτσι θα γίνει, αυτό αλλάζει γιατί ευτυχώς τα πάντα ρεί.

Σε αυτό το πνεύμα, λοιπόν, πρέπει να επιλέγουμε πάντα και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες αυτό που κρίνουμε καλύτερο για εμάς. Και τα πράγματα, για τα οποία έχουμε μέσα μας φωτιά, θα τα καταφέρουμε ό,τι και να γίνει!

Αν σας πρότειναν μια μόνιμη καριέρα στην Αμερική, είτε στο θέατρο είτε στον χορό, θα απαντούσατε θετικά;

Ναι. Υπο συνθήκες βέβαια. Θα έπρεπε να πιστέψω στην ποιότητα της δουλειάς. Μια οποιαδήποτε καριέρα στην Αμερική δεν είναι “Η καριέρα” Και, φυσικά, αποκλείουμε και τη βιομηχανία αισθησιακών ταινιών!

Υπάρχει κάποια παράσταση που έχετε δει, είτε στο εξωτερικό είτε στην Ελλάδα, που θα θέλατε να συμμετείχατε σε αυτή;

Ναι, αλλά δεν μπορώ να σας πώ ποια. Θέλω κάποια στιγμή να την ανεβάσω στην Ελλάδα, αλλά δεν είναι στα άμεσα σχέδια μου.

Όσο κι αν δε σας αρέσει η λέξη, πώς είναι να είσαι ηθοποιός στην Ελλάδα της κρίσης;
Κρίσιμο. Σημαντικό. Η κρίση θέλει εκτόνωση. Συμβάλλουμε ο καθένας από λίγο και η συλλογικότητα ενισχύεται.

Και μιας και εμφανίζεστε κάθε μεσημέρι Κυριακής στο “Faust”, ως χορεύτρια πια, θα θέλαμε να ξέρουμε τα εξής: Γυμνάζεστε; Ακολουθείτε κάποια ειδική διατροφή; Πώς καταφέρνετε να διατηρείτε το σώμα σας τόσο καλλίγραμμο;

Όταν διδάσκεται σωστά, το tango ενδυναμώνει το σώμα και βελτιώνει τη στάση του. Όσον αφορά στη σχέση μου με την τροφή, είναι καλή. Αγοράζω προϊόντα που βγαίνουν από την ελληνική γη, όσο γίνεται μη επεξεργασμένα, και όταν το θελήσω τρώω και junk. Μου αρέσει το φαγητό και, μέχρι στιγμής, ποτέ στη ζωή μου δεν έχω απαγορεύσει τίποτα. Κυριολεκτικά! Τρώω με χαρά μέσα μου και με ευγνωμοσύνη. Πιστεύω πως εάν δε χρησιμοποιείς τη τροφή για να καλύψεις ψυχολογικές ανησυχίες, δε θα παχύνεις ποτέ πολύ!

Χρειάζομαι παρτενέρ για να έρθω και να χορέψω μαζί σας;

Όχι, σε μια milonga χορεύουν όλοι με όλους. Αν θέλει ένας άνδρας (πλέον και η γυναίκα) να χορέψει με κάποιον, τότε φροντίζει να συναντηθούν τα βλέμματά τους κι όταν αυτό συμβεί, τότε ο "αποδέκτης" αποδέχεται την πρόσκληση με το βλέμμα ή την αρνείται. Αυτό που χρειάζεται, όμως, για να μπεις στη “γραμμή χορού” και να χορέψεις, είναι να ξέρεις να τη σέβεσαι! Για να γίνει αυτό, ένας καβαλιέρος θέλει τουλάχιστον κάποιους μήνες μαθημάτων και μια ντάμα έναν περίπου μήνα. Κι αν κάποιος δε χορεύει, μπορεί να απολαύσει τη μουσική, το ποτό ή το φαγητό του.

Υπάρχει κάποια ειδική ενδυμασία; Φόρεμα ή παπούτσια;

Με πολύ απλά λόγια θα σας πω ότι ορισμένες milongas προωθούν το πιο κομψό ντύσιμο, ενώ άλλες το πιο πρόχειρο και ατημέλητο. Αυτό ισχύει σε όλο τον κόσμο, ακόμα και στο Buenos Aires. Για εμένα, το δεύτερο δεν έχει κανένα ενδιαφέρον χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχει.

Το tango δεν είναι απλά ένας χορός. Είναι μια ολόκληρη κουλτούρα, τρόπος ζωής και σκέψης! Υπάρχουν πρωτόκολλα που έχουν σημασία. Ξεκινώντας να πάω σε μια milonga, ξεκινώ να αφήνομαι σε ένα μικρόκοσμο με τις δικές του ισορροπίες. Θέλω να είμαι όμορφη για τους καβαλιέρους που θα χορέψουμε και εκείνοι θέλουν να είναι ευπαρουσίαστοι για μένα, να με κερδίσουν. Όπως και στη ζωή... Έχει σημασία που βρισκόμαστε εκεί ο ένας για τον άλλον. Επίσης όπως και στη ζωή... Θέλω να σε φροντίσω και θέλεις να με κάνεις να λάμψω! Η milonga είναι κοινωνικοποίηση, γιατί το tango είναι αστικός χορός. ´Όπως στις πρώτες συναντήσεις των πρώτων tangueros, φορούσαν το μοναδικό κοστούμι που είχαν και γυάλιζαν το μοναδικό και ανεκτίμητο ζευγάρι παπουτσιών χορού, έτσι και σήμερα μπορούμε να διατηρούμε αυτή τη μαγεία που στην καθημερινότητα εκλείπει...
Όσο για τα παπούτσια, χρειάζονται και για τους άνδρες και τις γυναίκες.

Υπάρχει κάποιο όριο ηλικίας σ’ αυτούς που θα έρθουν να χορέψουν;

Κανένα. Βέβαια tango δεν ξεκινά κανείς πολύ μικρός... Θέλει να το αναζητήσεις μέσα σου για να ψάξεις να το βρεις, από εμπειρίες της ζωής και του μυαλού...

Θα πρέπει να έχουν πολύ καλή φυσική κατάσταση;

Όχι! Η milonga δεν είναι χορευτική σκηνή για άρτιες επιδόσεις. Είναι μια αγκαλιά, η επαφή, ένα περπάτημα στη μουσική.

Και τέλος, τι είναι για σας ο χορός;

Άλλος ένας ανεκτίμητος τρόπος έκφρασης. Το tango όμως πολλά περισσότερα. Αυτός είναι ο χορός μου!

 

Δώρα Ρουμελιώτη

E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Fresh News

Το site morethanawoman.gr χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία σας