Κάθε αρχή και… δύσκολη!

Γράφτηκε από την  Σεπ 01, 2017

Οποιαδήποτε «πρώτη φορά» μοιάζει πάντα με... βουνό! Πολύ περισσότερο δε γι' αυτό το μικροσκοπικό ανθρωπάκι που πρέπει να ξεπεράσει τις ανασφάλειες και τους φόβους του για τον παιδικό σταθμό, το νηπιαγωγείο, το δημοτικό...

Από το σπίτι στον παιδικό...

«Πότε είναι η κατάλληλη ηλικία για μια "ομαλή" είσοδο του παιδιού στον παιδικό σταθμό;» «Γύρω στα τρία του χρόνια», απαντούν οι ειδικοί, καθώς τότε αρχίζει να αυτονομείται, επικοινωνεί επαρκώς με το περιβάλλον του, αποζητά την παρέα συνομήλικών του, κοινωνικοποιείται. Ωστόσο, αν θα είναι ή όχι ανώδυνος ο «αποχωρισμός», εξαρτάται από παράγοντες όπως η γέννηση ενός άλλου παιδιού, για παράδειγμα, ή οι πιθανές προστριβές ανάμεσα στους γονείς και κατά πόσο οι ίδιοι είναι υπερπροστατευτικοί! Σε κάθε περίπτωση, οι πιο συχνές αντιδράσεις και οι προτεινόμενες λύσεις είναι οι εξής:

Αντιδράσεις
1. Το μικρούλι σας κλαίει και «γαντζώνεται» πάνω σας.
2. Το μικρούλι σας συνεχίζει, στη διάρκεια της μέρας, τα κλάματα.
3. Το μικρούλι σας «βγάζει» υπερβολική δειλία ή θυμό και δυσκολεύεται ή ακόμα αρνείται να ενταχθεί στην ομάδα.

Λύσεις
1. Εξηγήστε του με ήρεμη, σταθερή και -κυρίως- ψύχραιμη φωνή ότι, όπως οι περισσότερες μαμάδες, έτσι κι εσείς πρέπει να πάτε στη δουλειά σας. «Κατεβάστε» το από την αγκαλιά σας, διαβεβαιώστε το ότι τις λίγες ώρες που δε θα είστε μαζί, εκείνο θα περάσει πολύ-πολύ καλά και φύγετε, χωρίς να... γυρίσετε το κεφάλι σας! Αν υπάρχει η δυνατότητα, προτιμήστε τη λύση του σχολικού.

2. Όσο διαρκεί η «περίοδος προσαρμογής» (που, ανάλογα με το χαρακτήρα του παιδιού, μπορεί να ποικίλει από 15 μέχρι 60 μέρες), επιτρέψτε του -πάντα σε συνεννόηση με την υπεύθυνη του σταθμού- να παίρνει μαζί το αγαπημένο παιχνίδι του. Φέρτε διακριτικά τη συζήτηση γύρω από τα όσα όμορφα κάνει εκεί και μην υποχωρήσετε σε «εκβιασμούς». Αναλογιστείτε ακόμα αν, στο σπίτι, υπάρχει οποιαδήποτε «πηγή» αγωνίας και γι' αυτό δυσκολεύεται να απομακρυνθεί ή απλά θέλει να σας τραβήξει την προσοχή!

3. Συζητήστε εκ νέου με την υπεύθυνη και προσπαθήστε να «αποκρυπτογραφήσετε» τα μηνύματα που μεταφέρει με τη συμπεριφορά του το παιδί. Μήπως το περιβάλλον είναι πολύ αυστηρό, μήπως δε βρίσκει τις απαραίτητες διεξόδους, μήπως γίνεται αντικείμενο κοροϊδίας ή μήπως κάποια άλλα παιδάκια έχουν αυτοδιοριστεί «αρχηγοί»; Μήπως, πάλι, εσείς είστε πιεστική και του υποδεικνύετε συνεχώς πώς να ενεργεί;

Από το σπίτι στο νηπιαγωγείο...

«Κολλούσε» όλες τις ιώσεις κι, εξάλλου, είχατε την «εύκολη» λύση του παππού και της γιαγιάς που όλα τα προηγούμενα χρόνια σας «κρατούσαν» το παιδί... Τώρα, όμως, είναι απαραίτητο να το στείλετε στο νηπιαγωγείο όπου θα προετοιμαστεί και για το δημοτικό και, γενικότερα, θα «δραστηριοποιηθεί»! Ωστόσο, στην ηλικία των 5 τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσετε είναι διαφορετικά και απαιτείται «άλλου είδους» προσαρμογή.

Αντιδράσεις
1. Το μικρούλι σας δεν κάνει παρέα με κανένα συνομήλικό του παιδί.
2. Το μικρούλι σας βρίσκει εξαιρετικά εύκολες ή αντίθετα δύσκολες ή «ανούσιες» όλες τις δραστηριότητες και ιδιαίτερα τις ασκήσεις προγραφής.
3. Μετά από κάθε κρυολόγημα που «περνά», το μικρούλι σας γίνεται... γκρινιάρικο, αργεί να ξυπνήσει και να ετοιμαστεί.

Λύσεις
1. Αν δεν έχει συνηθίσει να παίζει με συνομήλικά του, πιθανόν να δυσκολευτεί. Ακόμα δυσκολότερα θα καταφέρει δε να πλησιάσει τα παιδιά που πηγαίνουν χρόνια στον ίδιο παιδικό σταθμό-νηπιαγωγείο, οπότε έχουν πλήρως προσαρμοστεί! Η αρμόδια νηπιαγωγός, όμως, μπορεί να «ανακαλύψει» ποιο από τα υπόλοιπα θα «ταιριάξει» ευκολότερα με το δικό σας και να «ευνοήσει» μια καινούργια φιλία να αναπτυχθεί. Από τη μεριά σας, μην... αφήσετε πάρτυ για πάρτυ και αυξήστε τις βόλτες στο πάρκο με το παιδί.

2. Αν η γιαγιά είχε φροντίσει να του μάθει όλα τα... γράμματα της αλφαβήτου, είναι φυσικό για το παιδί να βαριέται πολύ! Αντίθετα, αν κανείς δεν είχε ασχοληθεί με τη δημιουργική απασχόλησή του, οποιαδήποτε δραστηριότητα φαντάζει τώρα ως... καταναγκαστική! Γι' αυτό, θα πρέπει να φροντίσετε να ενταχθεί το παιδί σ' ένα τμήμα ανάλογο των δυνατοτήτων του, που θα του επιτρέψει να φτάσει το «στόχο» μέσα απ' ό,τι αγαπάει πιο πολύ: τη μουσική, για παράδειγμα, το θέατρο ή τη ζωγραφική.

3. Είναι η πιο συνηθισμένη αντίδραση του παιδιού που «φεύγει» για πρώτη φορά από το σπίτι, δεν έχει «οργανωθεί» και δυσκολεύεται ακόμα να σας αποχωριστεί! Με υπομονή και αποφασιστικότητα θα του καταστήσετε, λοιπόν, σαφές ότι, από τη στιγμή που ο γιατρός δεν έχει αντίρρηση, δε θα απουσιάζει από το νηπιαγωγείο, ενώ παράλληλα θα προσπαθήσετε να βάλετε ένα συγκεκριμένο, εβδομαδιαίο πρόγραμμα.

...και από εκεί στο δημοτικό σχολείο

Αντιδράσεις
1. Το μικρούλι σας (ξανά)κλαίει και κάνει σαν... μωρό παιδί!
2. Το μικρούλι σας «μισεί» τη δασκάλα του!
3. Το μικρούλι σας δυσκολεύεται ν' ανταποκριθεί στις νέες υποχρεώσεις του.

Λύσεις
1. Κατ' αρχήν, αποφύγετε να χρησιμοποιείτε το ρήμα «μεγάλωσες» –προσθέτει ευθύνες στις ευαίσθητες πλατούλες του και πιθανόν τρομάζει το παιδί! Αντίθετα, δώστε έμφαση σε όσα πολλά και ενδιαφέροντα πρόκειται να μάθει σ' αυτό το καινούργιο -ωστόσο τεράστιο για τα δεδομένα του- κτίριο και στους φίλους που σύντομα θα κάνει. Αν μπορείτε, συνεννοηθείτε με κάποιες γνωστές σας μαμάδες να «παίρνετε» όλες μαζί το δρόμο κάθε πρωί, ώστε τα μικρούλια σας να «ξεχνιούνται» με την κουβέντα και να αισθάνονται ασφαλή.

2. Είναι το πρόσωπο που το «υποχρεώνει» να παρακολουθεί το μάθημα, να γράφει, να παραμένει συγκεντρωμένο και ν' ακολουθεί μια σειρά από κανόνες που ολοένα γίνονται και πιο αυστηροί –με άλλα λόγια, είναι το πρόσωπο το οποίο πιθανότατα «κατηγορεί» για τη μεγάλη αλλαγή στην καθημερινή του ζωή! Κι όσο περισσότερη ευελιξία, ωριμότητα κι αυτοπεποίθηση διαθέτει, τόσο πιο γρήγορα θα βρει το δικό του, ξεχωριστό τρόπο ν' αντεπεξέλθει... Αν δείτε, όμως, ότι το άγχος του για τη δασκάλα εκδηλώνεται με πόνους στο κεφάλι, την κοιλιά ή ακόμα κι εμετούς και επιπλέον με ανορεξία, νυχτερινή ενούρηση, εφιάλτες κ.α. (συμπτώματα, δηλαδή, που παραπέμπουν στη «σχολική φοβία»), θα χρειαστεί να συζητήσετε εκτενώς το πρόβλημα με την ίδια και συγχρόνως να ζητήσετε μια «ειδική» συμβουλή!

3. Είναι βασικό να του αποδεικνύετε όχι μόνο με λόγια αλλά κυρίως με έργα πως είστε ανά πάσα στιγμή έτοιμη να το βοηθήσετε σε ό,τι χρειαστεί! Ακόμα κι αν αυτό μπορεί να σημαίνει ότι το παιδί δεν ήταν έτοιμο να πάει στην Α΄ Δημοτικού, είτε γιατί είχε αναπτυξιακά προβλήματα κατά τα πρώτα του χρόνια είτε γιατί παρουσιάζει ειδικές μαθησιακές διαταραχές τις οποίες θα εντοπίσετε και πάλι με τη βοήθεια ειδικού! Συνηθέστερο, πάντως, είναι να έχει ανάγκη τον έπαινο και την παρότρυνσή σας, ένα βαρυφορτωμένο πρόγραμμα που το κουράζει πολύ και, γενικότερα, να μη γίνονται -από τη μεριά σας κι από αυτήν του σχολείου- οι «κατάλληλοι» χειρισμοί!

Ελευθερία Κανακάκη

E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Fresh News

Το site morethanawoman.gr χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία σας