Το άγχος για την πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό

Γράφτηκε από την  Αυγ 25, 2016

Είναι σημαντικό να ξέρει ένα παιδί τι να περιμένει στην πραγματικότητα από τον παιδικό σταθμό.

Η εξιδανίκευση του παιδικού σταθμού είναι πιθανό να το φέρει αντιμέτωπο με μια διαφορετική πραγματικότητα που ίσως άδικα θα απορρίψει. Αντί να δώσετε στο μικρό σας την ωραιοποιημένη σχηματική αντίληψη που έχουμε για τους παιδικούς σταθμούς κάντε τα παρακάτω βήματα ορθολογιστικά:

1.Ενημερωθείτε για την ποιότητα του παιδικού σταθμού

2.Επισκεφτείτε τον παιδικό σταθμό εσείς, έτσι ώστε να μπορείτε να τον περιγράψετε στο παιδί σας.

3.Μιλήστε μαζί του πώς είναι στον παιδικό σταθμό, δίνοντας στα λεγόμενα σας τους ουδέτερο τόνο. Προμηθευτείτε παραμύθια και βιβλία για παιδιά τα οποία απεικονίζουν την καθημερινότητα στον παιδικό σταθμό.

4.Εξηγήστε στο παιδί σας τι είναι μια δασκάλα και το ρόλο της.

5.Δείξτε ένα ημερολόγιο, και μιλήστε για το ποιες μέρες είναι μέρες που πάτε εσείς στην δουλειά και εκείνο στο παιδικό σταθμό.

6.Επισκεφτείτε τον παιδικό σταθμό μαζί με το παιδί σας,

7.Αποφύγετε να απευθύνετε στο παιδί σας ερωτήσεις όπως: «αν φύγω θα μου λείψεις – εσένα θα σου λείψω;» μιας και θα το επιβαρύνουν συναισθηματικά και θα του προκαλέσουν ανησυχία.

8.Η ήρεμη φωνή και διάθεσή σας, θα κάνουν το παιδί σας να αισθανθεί ότι θα είναι ωραία να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό, χωρίς να εξιδανικεύσουν την έννοιά του.

Τι αισθάνεται το παιδί την πρώτη μέρα στον παιδικό σταθμό;

Ειδικά τις πρώτες μέρες, τα παιδιά που μόλις έχουν αποχωριστεί για πρώτη φορά τους γονείς τους ναι μεν μπορεί να παίζουν και είναι χαρούμενα που παίζουν με άλλα παιδιά και παιχνίδια, αλλά στο βάθος των σκέψεών τους κυριαρχεί ακόμα το πότε θα δουν πάλι τους γονείς τους.

Ανάμεσα στους υπόλοιπους παιδαγωγικούς στόχους του παιδικού σταθμού και του νηπιαγωγείου υπάρχει όμως και ο στόχος να βοηθηθούν τα παιδιά, στο να εκφραστούν και να βρίσκουν λύσεις για την αντιμετώπιση πιθανά δύσκολων ή δυσάρεστων συναισθημάτων και καταστάσεων.

Τι νιώθουν τα παιδιά ότι κερδίζουν από τον παιδικό σταθμό το πρώτο διάστημα:

1.φίλους, και

2.την αίσθηση ότι έχουν ένα δεύτερο σπίτι, όπου είναι αγαπητά, όπου ανακαλύπτουν κάθε μέρα νέα πράγματα,

όπου μπορούν να παίξουν με πολύ περισσότερα παιχνίδια από ότι στο σπίτι.

Πρακτικές λύσεις αντιμετώπισης του αποχωρισμού

Μπορείτε να πείτε στο παιδί σας ότι:

δεν θα φύγετε χωρίς να το χαιρετήσετε (και να το τηρήσετε).
τον λόγο που πρέπει να φύγετε: είναι γιατί πρέπει να πάτε στο σουπερμάρκετ για να μαγειρέψετε, για να φάτε μετά όλοι μαζί το αγαπημένο του φαγητό, ή να πάτε στο γιατρό ή να κάνετε κάτι που ξέρει ότι είναι από τα απαραίτητα πράγματα της ζωής. Σε αυτά που θα πείτε, είναι ιδιαίτερα επιθυμητό να συμπεριλαμβάνει την λέξη «έκπληξη» (την οποία θα έχετε πάρει όταν το ξαναδείτε ή θα είναι μία αγαπημένη δραστηριότητα).
αν σας πει «μείνε εδώ» πείτε: «το σχολείο δεν είναι για μαμάδες - και οι δασκάλες, ούτε αυτές έχουν τη μαμά τους εδώ»

Θα βοηθήσετε το παιδί σας να προσαρμοστεί, εάν τις πρώτες εβδομάδες το ρωτήσετε ποια αγαπημένα του παιχνίδια θα ήθελε να δείξει στους νέους του φίλους: κόλπο χορευτικό ή κάποιο χοροπηδητό, ή CD με μουσική ή παραμύθι. Έτσι του δίνετε ένα καλό κίνητρο να πλησιάσει τα άλλα παιδιά. Πείτε του να το δείξει, αλλά μετά για να μην το χάσει να το βάλει στην τσάντα του (με την βοήθεια της δασκάλας του).

Επίσης, πείτε στην παιδαγωγό, ποια είναι τα αγαπημένα παιχνίδια του παιδιού σας έτσι ώστε να παίξουν μαζί με αυτά και να έχουν κάποιο θέμα συζήτησης.

«Μαμά μη φύγεις!!!»

Είναι πολύ φυσιολογικό ένα παιδί να κλάψει τη στιγμή που θα αποχωρήσει ο γονέας του - όχι μόνο τις πρώτες μέρες, αλλά και τις επόμενες εβδομάδες ή κάποια μέρα μετά από μήνες.

Το κλάμα δείχνει το δέσιμο του παιδιού με τον γονιό και για αυτό το λόγο θεωρείται ως ένα υγιές σημάδι που εκφράζει ένα παιδάκι το οποίο αποχωρίζεται τον γονέα του.

Το συναίσθημα του αποχωρισμού που νιώθει ένα παιδί, είναι κάτι που μπορεί να εκφραστεί και με θυμό, όχι μόνο με κλάμα. Κάποιο ίσως να αρνηθεί να μοιραστεί με τους γονείς του τις εμπειρίες του, ή να δείξει ότι στεναχωριέται με κάποια άλλη αιτία (ότι τα παιδιά δεν το παίζουν ή το χτυπάνε).

Σαν αποτέλεσμα του θυμού αυτού, στον παιδικό σταθμό, ένα παιδί μπορεί να χτυπάει το πάτωμα, τον τοίχο, ή τις δασκάλες (τις οποίες μπορεί να θεωρεί υπαίτιες της «εγκατάλειψής» του), να ρίχνει παιχνίδια, ή ακόμα και να αυτοτραυματιστεί πάνω στην ένταση την οποία βιώνει. Σε αυτή την περίπτωση φυσικά η δασκάλα θα φροντίσει να το εμποδίσει από το να κάνει κακό στον εαυτό του ή σε άλλους.

Από την στιγμή όμως που δεν κάνει κακό στον εαυτό του και στους άλλους, θεωρείται υγιές να εκφράσει αυτό του τον θυμό. Η εκτόνωση αυτή θα το βοηθήσει να εκφράσει τα συναισθήματά του και να επεξεργαστεί έτσι τον αποχωρισμό από τον γονέα.

Τι είναι καλό να αποφύγετε:

να πάτε εσείς το παιδί σας στην παιδαγωγό - κάτι τέτοιο θα κάνει το παιδί να αισθανθεί ότι το σπρώχνετε μακριά σας/το διώχνετε και πιθανώς θα κάνει το άγχος του αποχωρισμού που βιώνει, πιο έντονο. Δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι τέτοιο, αφήστε την παιδαγωγό να το προσεγγίσει η ίδια - κανονικά είναι δική της υπευθυνότητα αυτή η διαδικασία.

να μην καθυστερείτε πολύ την αναχώρησή σας, εάν βλέπετε ότι το παιδί σας κλαίει δεν σας αφήνει να φύγετε. Εάν για δέκα λεπτά το παιδί σας συνεχίζει να κλαίει, να οδύρεται ή και να ουρλιάζει, ισχύει το εξής: από την στιγμή που ξέρει ότι θα φύγετε, θα κλαίει μέχρι τη στιγμή που θα γίνει αυτό. Είναι προτιμότερο να επισπεύσετε την αναχώρησή σας, και να επικοινωνήστε τηλεφωνικά με τον παιδικό σταθμό λίγη ώρα αφότου φύγατε, για να σιγουρευτείτε ότι έχει ηρεμήσει και είναι με τα παιδιά της τάξης του. Τις περισσότερες φορές, λίγα λεπτά από την αναχώρηση του γονιού, τα παιδιά σταματούν να κλαίνε.

να το συγκρίνετε με τα άλλα παιδιά τα οποία έχουν ήδη προσαρμοστεί λέγοντάς του "να κοίτα - ο xxx δεν κλαίει που φεύγει η μαμά του!". Το κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό και επεξεργάζεται τα γεγονότα διαφορετικά. Εάν το συγκρίνετε με άλλα παιδιά του δείχνετε ότι ο δικός του ρυθμός δεν είναι σωστός. Αφήστε το να εκφράσει την δυσαρέσκειά του και την όποια στεναχώρια του όπως αυτό θέλει, για να το διευκολύνετε να περάσει αυτό το στάδιο.

Άλλοι παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την προσαρμογή ενός παιδιού στον παιδικό σταθμό (και απαιτούν περισσότερη προσπάθεια και ενασχόληση από την παιδαγωγό έτσι ώστε να τα εξομαλύνει):

Αστάθεια στο ωράριο και τις ημέρες προσέλευσης στον παιδικό σταθμό:

Οι περισσότεροι παιδικοί σταθμοί λειτουργούν βάση κάποιου προγράμματος, που περιλαμβάνει ένα καλωσόρισμα όταν όλα τα παιδιά έχουν φτάσει το πρωί, μία εισαγωγή σε ποιες δραστηριότητες θα πραγματοποιηθούν εκείνη την μέρα και στο τέλος της μέρας έναν μικρό χαιρετισμό. Εάν πηγαίνετε το παιδί σας αργότερα το πρωί από ότι τα άλλα παιδιά, ή το παίρνετε από τον παιδικό σταθμό αρκετά νωρίτερα ή και αργότερα από τα άλλα παιδιά, θα αισθανθεί εκτός της ομάδας και ίσως αποδιοργανωθεί. Το να αισθάνεται ένα παιδί μέρος της ομάδας/τάξης του, είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι της ομαλής προσαρμογής του στον παιδικό σταθμό.

Ανησυχία του γονέα

Όσο πιο σίγουρος νιώθει ο γονέας για το ότι το παιδί του θα μεταχειριστεί σωστά και θα έχει ευκαιρία να περάσει καλά με τα άλλα παιδάκια, τόσο πιο άνετα θα νιώσει και το ίδιο το παιδί. Εάν όμως ο γονέας είναι αγχωμένος ή αμφιβάλλει για το εάν είναι έτοιμο το παιδί του, το ίδιο το παιδί θα αισθανθεί αυτή την ανησυχία - κάτι που θα το δυσκολέψει στην προσαρμογή του στον χώρο.

Σε τι διαφέρει το παιδί που πάει παιδικό σταθμό;

Οι ψυχολόγοι συμφωνούν πως τα παιδιά που από μικρή ηλικία, (γύρω στους 12 με 18 μήνες), αρχίζουν να πηγαίνουν στον παιδικό σταθμό είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένα στην ηλικία των 6 ετών σε όλους τους τομείς ανάπτυξης. Διαφέρουν από άλλα παιδιά που δεν πήγαν παιδικό σταθμό στην γλωσσική ανάπτυξη, στη λεπτή και αδρή κινητικότητα καθώς και στην πιο εύκολη προσαρμογής τους αργότερα στις μεγαλύτερες τάξεις του νηπιαγωγείου.

Ο παιδικός σταθμός ωφελεί τα παιδιά και σαν ψυχική κάλυψη απέναντι στην ανάγκη εργασίας των γονιών αλλά και επηρεάζει θετικά τον εσωτερικό τους κόσμο

Το παιδί κοινωνικοποιείται μέσα στον παιδικό σταθμό, από μικρή ηλικία μαθαίνει να συνεργάζεται, να δημιουργεί ομάδες με τα άλλα παιδιά, να ακολουθεί όρια και κανόνες που σε μεγαλύτερη ηλικία θα το βοηθήσουν να ενταχθεί ακόμα πιο εύκολα στην κοινωνία που ζούμε.

Ζωγραφιά Αντωνιάδου MSc, υπ.PhD,

Ψυχαναλύτρια-Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

www.zografia-andoniadou.gr 

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

Τηλ.: 697-1939249

Ζωγραφιά Αντωνιάδου

E-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Fresh News

Το site morethanawoman.gr χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη εμπειρία σας